Περπατώντας στις Μπενίτσες
Θέλω να σας πάω μια βόλτα στους δρόμους των Μπενιτσών. Μερικοί από αυτούς τους δρόμους είναι στενοί και ήσυχοι, άλλοι είναι φαρδείς και γεμάτοι τουρίστες σε εστιατόρια και παμπ. Υπάρχουν επίσης και οι έρημοι δρόμοι, που σπάνια βλέπουν κάποιον να περπατάει πάνω τους. Αλλά πάντα θα υπάρχει κάποιος που τους αγαπάει και τους φροντίζει.
Όπως και στη ζωή του καθενός, υπάρχουν οι δρόμοι που παίρνουμε και εκείνοι που δεν παίρνουμε, αλλά σίγουρα όλοι πηγαίνουμε κάπου, ακόμα κι αν μερικές φορές νιώθουμε ότι δεν πηγαίνουμε πουθενά.
Ένα ταξίδι που αποτελείται από πολλές ζωές
Εσύ κι εγώ, ετοιμαζόμαστε να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι σε δρόμους γεμάτους ιστορίες, πολλές ιστορίες από τις ζωές που πέρασαν από αυτούς τους δρόμους των Μπενιτσών.
Στο ταξίδι μας, θα συναντήσουμε ομοιότητες και διαφορές, συμπτώσεις – ή μάλλον συμπτώσεις που ήταν γραφτό να συμβούν. Θα περάσουμε από την εφηβεία, την ωρίμανση και την ενηλικίωση, και κάποια στιγμή θα σταματήσουμε, γιατί θα χρειαστεί να κάνουμε ένα διάλειμμα και να πάρουμε μια βαθιά ανάσα.
Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο
Θα περάσουμε από δυσκολίες και επιτυχίες, από ευτυχία και απογοήτευση. Θα συναντήσουμε τον έρωτα και την απώλεια, σταυροδρόμια και επιλογές. Θα ζήσουμε τον ήλιο και τη βροχή, το γαλάζιο των κρυστάλλινων νερών στην ακτή και το έντονο μπλε της βαθιάς θάλασσας. Και το πράσινο; Το σκούρο πράσινο των βουνών, το λαμπερό και αστραφτερό πράσινο των μπουμπουκιών που σου θυμίζει ότι όλα μπορούν να αλλάξουν σε μια στιγμή, ότι ενώ ένα λουλούδι μαραίνεται, ένα άλλο είναι έτοιμο να ανθίσει.
Εσύ αποφασίζεις πώς θα δεις τα πράγματα που σου συμβαίνουν. Στάσου ακίνητος, κλείσε τα μάτια, εισέπνευσε τον καθαρό και αλμυρό αέρα της Κέρκυρας και πίστεψέ με όταν σου λέω ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο.
