Τι σημαίνει για σένα η αγάπη;
Καθόμουν στην παραλία και ένιωθα απόλυτα ερωτευμένη με αυτό το μέρος. Λάτρευα κάθε σταγόνα αυτού του μαγικού γαλάζιου νερού, λάτρευα αυτή την άμμο και αυτά τα μικροσκοπικά βότσαλα που φαινόταν να έχουν όλα διαφορετικά σχήματα και χρώματα. Λάτρευα να περνάω χρόνο στο μικρό μπαλκόνι και να πίνω τον πρωινό μου καφέ με την πιο απίστευτη θέα στη θάλασσα. Λάτρευα να μετράω τα αστέρια σε μια καθαρή νύχτα, ενώ άκουγα τα κύματα να χτυπούν στα βράχια. Λάτρευα να αναπνέω αυτή τη μοναδική καλοκαιρινή μυρωδιά που με έκανε να δακρύζω κάθε φορά που έπρεπε να φύγω.
Μακάρι να μπορούσα να μείνω…
Έπρεπε να φύγω ξανά. Είχε έρθει η μέρα. Έπρεπε να αποχαιρετήσω την Κέρκυρα και να πάρω το αεροπλάνο για να γυρίσω σπίτι. Σπίτι… Ένιωθα πιο άνετα ανάμεσα σε αυτούς τους χαμογελαστούς ανθρώπους που έβλεπα κάθε μέρα στην παραλία και στα εστιατόρια. Ένιωθα σαν στο σπίτι μου με τον άντρα μου όταν περνούσαμε χρόνο στον μικρό κήπο του εξοχικού μας. Ξυπνούσαμε αργά και νιώθαμε τη ζεστασιά του ήλιου να μπαίνει από το μικρό παράθυρο. Φυσικά, ένα μέρος μου ήταν πεπεισμένο ότι έπρεπε να επιστρέψω στην πραγματικότητα, στη δουλειά, στις ευθύνες μου. Το καλοκαίρι, με όλες τις απολαύσεις του, είχε τελειώσει.
Η λαχτάρα ανάμεσα στην ελευθερία και την πραγματικότητα
Αυτό το πρωί αποφάσισα να κάνω μια βόλτα στην παραλία. Και έτσι, βρισκόμουν εκεί, καθισμένη δίπλα στη θάλασσα, απολαμβάνοντας τη ζεστή αγκαλιά του ήλιου. Έκλεισα τα μάτια μου για μια στιγμή, για να απολαύσω όλους τους ήχους που άκουγα. Γύρω μου πετούσαν γλάροι, αφήνοντας τον άνεμο να τους οδηγήσει. Ήταν ελεύθεροι να πάνε οπουδήποτε στον κόσμο, αλλά βρίσκονταν εδώ. Και ζήλευα τόσο πολύ. Μακάρι να είχα την ευκαιρία να μείνω σε αυτή την παραλία μαζί τους. Μακάρι να μπορούσα να περνάω κάθε μέρα στο αγαπημένο μου μέρος σε ολόκληρο τον κόσμο.
Άνοιξα τα μάτια μου και κοίταξα γύρω μου. Ήδη είχαν αρχίσει να καταφθάνουν τουρίστες στην παραλία. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι έφερναν τις πετσέτες τους για να απολαύσουν τον πρωινό ήλιο πριν κάνει πολύ ζέστη.
Βρείτε το σπίτι που σας αρέσει
Παρατήρησα ένα κοριτσάκι με κόκκινο καπέλο. Χόρευε δίπλα στο νερό και γελούσε. Ήταν τόσο αθώα και ειλικρινής που δεν μπορούσα να σταματήσω να χαμογελάω. Μια γυναίκα, προφανώς η μαμά της, πήγε κοντά της και της πήρε το χέρι.
«Μαμά, θέλω να μείνω ακόμα μια ώρα», είπε το κοριτσάκι.
«Όχι, γλυκιά μου, πρέπει να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο στην ώρα μας.»
«Μα μου αρέσει πολύ αυτό το μέρος.»
«Το ξέρω, γλυκιά μου, αλλά πρέπει να πάμε σπίτι.»
«Θέλω αυτό να είναι το σπίτι μου», είπε το κορίτσι, προκλητικά.
Η μητέρα γονάτισε και αγκάλιασε το παιδί.
«Τότε θα είναι το σπίτι σου.»
«Αλήθεια;»
«Φυσικά. Το λατρεύεις, και η αγάπη πάντα νικά.»
Η αγάπη νικά
Αυτή ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησα ότι μπορούσα να αλλάξω τα πάντα. Έτρεξα στο σπίτι για να πω στον άντρα μου τι είχα σκεφτεί. Με άκουσε προσεκτικά, αλλά παρέμεινε σιωπηλός για μερικά λεπτά. Τελικά, μου πήρε το χέρι και είπε: «Ας το δοκιμάσουμε».
Και προσπαθήσαμε.
Μετά από μερικά χρόνια, στο μέρος που κάποτε ήταν το καλοκαιρινό μας σπίτι, λειτουργούσε ένα μικρό ξενοδοχείο που υποδεχόταν τουρίστες από όλο τον κόσμο. Δεν ήταν εύκολο. Και ήταν μεγάλο ρίσκο. Αλλά ήθελα η αγάπη να νικήσει για εκείνο το κορίτσι με το κόκκινο καπέλο. Ήθελα να νιώσει σαν στο σπίτι της, γιατί εκείνη με έκανε να χτίσω το δικό μου.
